woensdag 28 februari 2007

Vista: 'te duur' en bediening te traag


Vista zit qua bedieningssnelheid op het niveau van Windows 98 en is voor Europanen nog 'veel te duur'.

Donkere wolken pakken zich samen boven Microsoft en de nieuwe Vista-besturing. Het lijkt niet voor niets dat Microsoft-bestuurder Steve Ballmer waarschuwde dat de verkoopverwachtingen voor de nieuwe besturing Vista overtrokken zijn; ook al had hij die zelf gewekt.

Van twee kanten komt er nu harde kritiek, op de prijs en op de kwaliteit van Vista. De laatste is op de korrel genomen door de Franse ict-onderzoeker Andreas Pfeiffer. Hij verwierf eerder bekendheid door vergelijkingen van Windows- en Mac-besturing in zijn Pfeiffer Reports. Hij heeft nu voor het eerst in zijn analyses Vista meegenomen. Dat resulteerde in een lijvig verslag, dat zich gezien de vele grafieken goed laat lezen.

Stap terug
Buiten kijf staat voor Pfeiffer dat de bediening van Mac OS X op alle fronten beter was dan die van Windows XP. Het verschil was groot. Heeft Vista die achterstand weten goed te maken? Dat wilde de onderzoeker weten.

Het antwoord is: nee. Vista is wat hem betreft een grote stap terug, zelfs naar het niveau van Windows 98. Betekende XP een grote verbetering van Microsoft wat betreft de snelheid en precisie van de bediening op het scherm, Vista is dat niet.

De oorzaak, schrijft Pfeiffer, is de komst van 3D- beelden in de bediening, door Microsoft Aero genoemd. Deze, door voornamelijk Nederlanders ontworpen, schermen vragen veel tijd met het oproepen van menu's en vervolgens ook voor het werken daarin. Het verschil in snelheid met XP is ongeveer 20 procent.

Ook onderzoekt Pfeifer het precies werken met de muis: foutief klikken ligt immers op de loer bij elke computerbediening. Het resultaat van die vergelijking viel nog slechter uit: Vista presteert qua precies plaatsen van de muis 30 procent minder dan Windows XP.

Pfeiffer adviseert om in Vista te kiezen voor de 'gewone bediening' zodat de snelheid en precisie van Windows XP terugkeert. "Aero ziet er geweldig uit, maar na tien keer heb je het wel gezien en wil je zo snel mogelijk kunnen werken."

Enorm prijsverschil VS/Europa
Het is de vraag of de doorsnee-gebruiker de gemeten verschillen belangrijk vindt. Die vraag hoeft niet gesteld te worden voor de prijs van het pakket. In Engeland is een actie begonnen tegen de prijs van Vista, die wordt gevoerd op de nieuwe site van de Britse regering voor internetpetities. De Britten blijken dol te zijn op online verzoekschriften. Voor een petitie tegen rekeningrijden kwamen al bijna 1,8 miljoen 'handtekeningen' binnen.

Vista Overcharge heet de actie tegen de hoge prijzen van Vista. Het gaat met name om de grote prijsverschillen tussen gelijksoortige pakketten in Europa, dat wil zeggen Engeland, en de Verenigde Staten.

Als voorbeeld geldt een pakket Vista Ultimate, de duurste versie, die voor de Britten maar liefst 80 procent duurder is dan voor de Amerikanen. In de VS is de prijs 380 dollar, 290 euro. In Nederland is Ultimate ook niet bepaald gratis, het pakket wordt aangeboden voor 540 euro.

Reden te meer om voor de goedkope zelf te installeren OEM-versie te gaan, hoewel al meer dan 90 procent van de Microsoft-inkomsten komt uit versies die meegeleverd worden met nieuwe pc's. Vista is in de praktijk vooral een verkoopargument voor hardware.

Overigens waren er vanmorgen nog maar een kleine 5.000 handtekeningen verzameld onder de petitie. De Britten liggen nog niet wakker van Vista.

Lost, seizoen 3 start vrijdag op NET 5


Lost is een Amerikaanse televisieserie over een aantal mensen die na een vliegtuigcrash stranden op een tropisch eiland. De reeks is volledig op het Hawaïaanse eiland Oahu opgenomen.

Het derde seizoen zal in Nederland vanaf vrijdag 2 maart 2007 op NET 5 uitgezonden worden. Vrijdag om 21.25 uur!

Seizoen 1: samenvatting
Door een vliegtuigcrash stranden de overlevenden van vlucht 815 van luchtvaartmaatschappij Oceanic op een schijnbaar verlaten tropisch eiland. De passagiers worden gedwongen samen te werken om te kunnen overleven op het mysterieuze eiland waar een monster in de jungle schijnt te leven, een metalen luik iets onbekend afsluit in de ondergrond en waar de zogenaamde "anderen" (de "Others") schijnen te leven. Iedere aflevering vertelt meer over het achtergrondverhaal van één van de mensen op het eiland aan de hand van flashbacks en wordt getoond waarom de verschillende personages zich op een bepaalde manier gedragen en hoe relaties zich ontwikkelen op het eiland, met deze mysterieuse krachten op de achtergrond.

Seizoen 2: samenvatting
Verscheidene nieuwe personages, zoals Ana-Lucia Cortez, Libby en de Afrikaanse Mr. Eko, doen hun intrede wanneer blijkt dat er op een andere plaats op het eiland eveneens overlevenden zijn uit het staartgedeelte van het vliegtuig. Ook het Dharma Initiatief (The Dharma Initiative) en de financierder The Hanso Foundation doen hun intrede. Zij zouden verantwoordelijk kunnen zijn voor de mysterieuze gebeurtenissen op het eiland.

Seizoen 3: samenvatting
Bij het begin van het seizoen worden Sawyer, Kate en Jack apart opgesloten door de "Others". De echte naam van Henry Gale blijkt Benjamin Linus (Ben) te zijn. Sawyer komt er achter dat ontsnappen bijna onmogelijk is, omdat ze zich op een ander eiland bevinden. Jack zit ergens anders op het "andere" eiland opgesloten. Hij krijgt de opdracht om een kankergezwel bij Benjamin Linus te verwijderen, wat hij eerder al had ontdekt. De "Others" blijken eigenlijk geen primitievelingen te zijn, maar een ontwikkelde, geciviliseerde gemeenschap onder leiding van Ben.

De getallen
De getallen 4, 8, 15, 16, 23 en 42 spelen een belangrijke rol in de reeks en komen ook vaak terug. Met deze nummers heeft Hugo (alias Hurley) een grote prijs met de lotto gewonnen, maar sindsdien lijkt het ongeluk hem te achtervolgen. Mensen in zijn omgeving gaan dood, verongelukken enzoverder. Hurley veronderstelt hierdoor dat de nummers vervloekt zijn en gaat op zoek naar de oorsprong van deze getallen. In Australië komt hij tot de ontdekking dat deze uitgezonden worden vanuit een plaats in de Stille Oceaan. In aflevering 18 ("Numbers") van het eerste seizoen is te zien dat de nummers zich op het eiland zelf bevinden, gegraveerd in een luik. In het begin van het tweede seizoen blijkt dat deze nummers ook om de 108 minuten (de som van de getallen) ingegeven moeten worden in een computer die zich bevindt in de bunker "the Swan".

De "Others"
Wie zijn ze en waarom bewonen ze het eiland? Vele vragen komen bij ons op als we de naam de "Others" horen. In een latere aflevering in het 2de seizoen ("Maternity Leave") zie je wat er is gebeurd met Claire. Je ziet hoe Ethan (één van de "Others") Claire injecties geeft opdat haar baby niet geïnfecteerd raakt. In diezelfde aflevering gaat Claire op zoek naar de medicijnen die er voor moeten zorgen dat haar baby niet geïnfecteerd raakt door een vreselijke ziekte. Kate ontdekt in een kast dat de "Others" kostuums hebben hangen waarmee ze zich kunnen voordoen als primitievelingen. Ook vindt ze daar make-up en een aanplakbaard. Het moge duidelijk zijn dat de "Others" zich anders voordoen dan wie ze werkelijk zijn.. Uit de laatste twee afleveringen van het tweede seizoen lijkt dat ook zij beschikking hebben over een bunker, maar als Sayid in de laatste aflevering de deur van de 'bunker' opent, blijkt de deur op een rotsmuur uit te komen.

Bunkers
In het totaal zijn er 5 bunkers bekend: nr. 3 "the Swan", "the Flame", "the Staff", "the Arrow" en nr. 5 "the Pearl". The Swan is de bunker waar Desmond in woonde en deze hebben de overlevenden van de crash ingenomen. In deze bunker staat een computer waar telkens om de 108 minuten de welbekende mysterieuze getallen moeten worden ingegeven. Gebeurt dit niet, dan onstaat er een sterk magnetisch veld. The Arrow is de bunker waar de overlevenden van het staartgedeelte van het vliegtuig in eerste instantie schuilden en die volledig leeg was, op een bijbel na. In "Lockdown" ziet Locke een kaart op een muur waar nog 1 andere bunker op staat. Deze verwijst ook naar een onbekende bunker in het midden van het eiland (zie de gesloten gang in the Swan), waarvan men nu weet dat het nr. 5 "the Pearl" is. In deze bunker moesten twee personen in het verleden alle handelingen van de bewoners van The Swan notuleren in schriften. Telkens als een schrift vol was moest deze door middel van een buizensysteem getransporteerd worden naar, zoals hen werd doen geloven, het hoofdkwartier. Later blijkt dat alle buizencapules met schriften, nutteloos, op een grote hoop op het eiland liggen.

NASA voegt klimaatinfo toe aan Google Earth


Dankzij satellietbestanden van NASA is het mogelijk om via Google Earth real-time informatie te krijgen over klimatologische gegevens van de aarde. Deze informatie is afkomstig van een apparaat aan boord van de Terra-satelliet, de zogeheten Moderate-resolution Imaging Spectroradiometer (MODIS).

Met behulp van KML-bestanden kan informatie van MODIS worden bekeken via Google Earth. Deze bestanden zorgen voor een overlay die bijvoorbeeld een grafische real-time voorstelling geeft van de zeetemperatuur op elke plek op aarde.

Verder kan via Google Earth op iedere plek de globale samenstelling van het wolkendek worden bekeken, evenals de sneeuwbedekking en de concentratie van bladgroen (chlorophyl), een indicator voor de hoeveelheid phytoplankton die in de zee leeft.
Deze informatie is vooral interessant voor amateurklimatologen en weerdeskundigen, maar ook bijzonder aardig voor wie zich wil verdiepen in het milieu.

maandag 26 februari 2007

Superkleine camcorder


Panasonic komt met een piepkleine camcorder. 11 cm lang, 6 cm hoog en 3 cm dik.
3 x 6,4 x 11,4 cm zijn de exacte maten van deze Panasonic SDR-S10. De opnames worden natuurlijk niet op een tape opgeslagen. De camera is immers niet groot genoeg om een tape te bevatten. In plaats daarvan doen SDHC-geheugenkaartjes dienst als opslagmedium.
Een 2 GB kaartje wordt meegeleverd, volgens de fabrikant goed voor 50 minuten mpeg-2 video. Er zijn echter ook kaartjes met een dubbele capaciteit van 4 GB te koop.

Verder willen we de 10 x optische zoom noemen, het 2.7 inch lcd-schermpje en de snelle opstarttijd van nog geen 2 seconden.
Mei 2007 zal deze camera in Europa op de markt komen.

Video dvd's maken


DVD Flick is een gratis programma waarmee je op je computer heel eenvoudig dvd's kunt maken die je via de televisie kunt bekijken.
De laagdrempeligheid is het sterkste punt van DVD Flick. Filmpjes die je op je computer hebt staan - bijvoorbeeld gedownload van internet - kun je zonder moeite op een afspeelbare dvd zetten.
Daarbij maakt het niet uit in welk videoformaat deze video opgeslagen is. DVD Flick herkent ze bijna allemaal. De video- en audioformaten avi, mpg, mov, wmv, asf, flv, Matroska, XVid, DivX, Windows Media Audio\Video, mp3, Ogg Vorbis en H264, ze worden allemaal ondersteund.
DVD Flick converteert al deze formaten zelf naar MPEG-2, bij veel andere programma's moet je dit zelf doen.
In het scherm "Projecten" van DVD Flick kun je eventueel een compilatie CD samenstellen van de beschikbare video's. Het is zelfs mogelijk om er bestanden met ondertitels aan toe te voegen. Ook kun je eenvoudige DVD-menu's maken, of deze automatisch laten genereren. In het laatste geval wordt ieder los bestand een hoofdstuk in je menu.
Als je hele project klaar is geef je de opdracht "Create DVD". DVD Flick codeert nu alle losse onderdelen en maakt er één grote video van. Het resultaat kun je meteen naar een DVD sturen of in een ISO-bestand laten opslaan, dat je op je PC kunt bewaren. Behalve naar op DVD (normale DVD of Dual Layer), kun je de beelden ook op een CD of MiniDVD opslaan.
DVD Flick is open source programma, een garantie dat het absoluut gratis en vrij van advertenties is.

Externe harde schijf in het netwerk


Steeds meer externe harde schijven kunnen direct - dus zonder computer - in het netwerk worden opgenomen.

Met een externe harde schijf kun je honderden MB's opslagcapaciteit aan je computer toevoegen. Via de usb-poort koppel je ze aan je computer, en als je de bestanden op een andere computer wilt gebruiken kun je het kastje oppakken, en hem in een andere computer prikken.



Dat laatste kan echter veel makkelijker. Tenminste als je thuis of op kantoor over een netwerk beschikt. Steeds vaker worden externe harde schijven voorzien van een Ethernet (netwerk) aansluiting. Zo'n harde schijf kan dan geheel zelfstandig dienst doen als dataserver op het netwerk. Zet bijvoorbeeld je mp3 muziekverzameling op zo'n externe harde schijf, sluit deze aan op het netwerk, en je kunt de muziekbestanden vanaf iedere computer in het netwerk benaderen en afspelen. Hetzelfde geldt voor tekstdocumenten, foto's, films, databases, kortom voor alle soorten computerbestanden die je op de externe schijf plaatst.

Het maakt daarbij niet uit waar in het netwerk je de harde schijf plaatst. De beste snelheden haal je echter door hem direct op de router aan te sluiten. De meeste mensen hebben op hun router nog wel een Ethernet-poort vrij. Plaats de harde schijf dan bij de router en verbindt beide apparaten via een kabel.

Via de router kunnen alle computers in het netwerk (of ze nu draadloos of via een kabel verbonden zijn) de harde schijf gebruiken. De externe harde schijf heeft geen computer nodig om via het netwerk toegankelijk te zijn.

Externe harde schijven met Ethernet-aansluiting zijn niet veel duurder dan externe schijven zonder deze functionaliteit, maar ze zijn een stuk flexibeler in het gebruik. De goedkoopste oplossing blijkt echter een interne harde schijf in een computer plaatsen en deze via het netwerk delen. Deze goedkope oplossing heeft echter vele nadelen: de computer moet altijd aanstaan (dat is duur in de energiekosten), als de computer ook voor andere werkzaamheden wordt gebruikt komt dat de snelheid niet ten goede, en een harde schijf die direct op de router is aangesloten is sneller bereikbaar dan een pc die op een willekeurige plek in het netwerk staat opgesteld.

Kortom, een externe netwerkdrive is het overwegen meer dan waard. Ze zijn te koop in verschillende capaciteiten, zelfs tot boven de 1 terrabyte. En natuurlijk kun je er meerdere in het netwerk hangen, zodat er geen beperking is aan de maximale capaciteit.

Vreemde eend poept in Microsofts kantoortuin


AMSTERDAM - Als multinationals als General Electric of Procter & Gamble rondshoppen voor software waarmee hun kantoorwerkers teksten opstellen, e-mailen en boekhouden, eindigen ze doorgaans voor één loket – of dat van Microsoft, met zijn Office-pakket, of dat van IBM, met zijn Lotus Notes.

Sinds donderdag zijn Amerika’s grootste industriële conglomeraat en het voedings- en levensmiddelenconcern klant bij een nieuwe aanbieder. Na een jaartje proefdraaien heeft Google zijn kantoorbundel geïntroduceerd, bestaande uit e-mail, tekstverwerker, spreadsheet (rekenvel) en agenda.
De eerste besparing is het beheer: de software staat online en hoeft dus niet op de pc van elke werknemer worden geïnstalleerd. Het Californische internetbedrijf bewerkstelligt dat de nieuwste versies steeds online staan en belooft dat bedrijven 99,9 procent van de tijd bereikbaar is. Wat e-mail betreft, krijgen bedrijven veel bewegingsvrijheid. Elke werknemer krijgt een mailbox met een omvang van 10 gigabyte.
‘We zitten hier niet in om Microsoft te pesten’, zegt David Girouard, baas van de divisie zakelijke software van Google, in The Washington Post. ‘We willen alleen klanten meer keuze bieden.’
Google Apps Premier Edition kan qua mogelijkheden niet tippen aan Lotus Notes van IBM of Microsofts Office (dat 450 miljoen gebruikers telt). Maar wat prijs betreft, lijkt het pakket onverslaanbaar. Microsoft Office kost bedrijven jaarlijks tussen de 60 en 120 dollar, op basis van contracten voor twee tot drie jaar. De bundel van Google kost 50 dollar per jaar.
Google Apps lijkt vooral een uitkomst voor werknemers die veel onderweg zijn of die zich op locaties bevinden waar ze niet over de laatste versies van de toepassingen hoeven te beschikken.
Google wil niet zeggen hoeveel personeel van General Electric en Procter & Gamble al is ‘ont-officed’. Maar elke eend uit de vijver is er een – en een te veel voor Microsoft.